Nokturn na orkiestrę | opinie


Autor posługuje się po mistrzowsku pełną paletą środków orkiestralnych, które wniósł impresjonizm i wielcy koloryści XX wieku. Jednocześnie dzięki ogromnemu napięciu emocjonalnemu i dynamicznemu dochodzi do najgłębszego wyrazu. Trudno jest „zaszufladkować” ten utwór do któregoś ze znanych kierunków czy „izmów” – wydaje się jednak bliższy jakiegoś nowocześnie pojętego romantyzmu, niż klasycznego obiektywizmu.

(Wawrzyniec Żuławski, Nocturn Panufnika, „Ekspres Wieczorny”, 9 stycznia 1949)