Concertino | wypowiedzi Andrzeja Panufnika


Co do języka muzycznego, to w Concertino, podobnie jak w poprzednich utworach, dążeniem moim jest osiągnięcie jasności i ładu poprzez przestrzeganie ścisłej dyscypliny. Kompozycja przeto oparta jest na jednej 4-dźwiękowej komórce […], którą prezentują na początku dzwony rurowe. Komórka ta wykorzystana jest w obu planach: melodycznym i harmonicznym. Przewija się przez cały utwór i spaja go w ten sposób w organiczną całość.

(Andrzej Panufnik, nota autorska w książce programowej Warszawskiej Jesieni 1981, s. 62)