Piosenki kabaretowe

Tylko opis utworu, bez pliku z nagraniem.

Opis materiału
  • Kompozytor:Andrzej Panufnik
  • Tytuł oryginalny: Piosenki kabaretowe
  • Rok ukończenia: 1931
Ach, pardon, sł. Marian Hemar, 1931
Nie chcę więcej, sł. Marian Hemar, 1931

Zanim w 1932 roku Panufnik mógł ponownie zostać studentem warszawskiego Konserwatorium Muzycznego, spędzał godziny, pilnie ćwicząc na fortepianie. Często zbaczał przy tym w stronę improwizacji, również jazzowych. Wkrótce zaczął komponować krótkie kompozycje jazzowe, inspirowane twórczością Duke’a Ellingtona i George’a Gershwina. Jeden z takich utworów jego matka pokazała pewnego razu właścicielowi sklepu muzycznego, w którym kupowała dla siebie nuty. Ten po kilku dniach poinformował Panufników, że kompozycja Andrzeja spodobała się znanemu poecie, Marianowi Hemarowi, który pisze już do niej słowa i włączy ją do programu przygotowywanej właśnie rewii.

W ten sposób powstała prosta, wesoła piosenka Ach, pardon, wykonywana przed wojną przez popularnego aktora komediowego i rewiowego, Adolfa Dymszę. On też zaśpiewał ją podczas premierowego przedstawienia, na które Andrzej Panufnik, wówczas wciąż jeszcze niepełnoletni, nie został wpuszczony. Nie pomogły tłumaczenia, że jest autorem muzyki – musiał zadowolić się relacją rodziny. Jak wspominał w Autobiografii:

Wrócili oczarowani i bardzo ze mnie dumni. Dymsza był znakomity; publiczność trzęsła się ze śmiechu, rozbawiona jego grą i tekstem napisanym do mojej muzyki. Piosenka była na temat prostaczka bez wykształcenia, rozpaczliwie starającego się uchodzić za człowieka eleganckiego i dobrze wychowanego; chcąc pokryć brak dobrych manier, kultury i wykształcenia, stale używał słowa „pardon”.

Piosenka została też nagrana i w krótkim czasie stała się prawdziwym przebojem. Przyniosła Panufnikowi nie tylko pierwszy sukces twórczy, ale i pierwsze pieniądze, zarobione na sprzedaży płyt. W ślad za tym sukcesem przyszło zamówienie na kolejną piosenkę, skomponowaną z myślą o Hemarze jako autorze słów i Dymszy jako wykonawcy. Tak powstał drugi utwór kabaretowy – Nie chcę więcej, który nie powtórzył już jednak ogromnego sukcesu Ach, pardon.

Konteksty

Ze wspomnień Panufnika na temat drugiego ze skomponowanych dla Adolfa Dymszy fokstrotów, wyłania się historia relacji między tytułem i tekstem piosenki a rzeczywistym, tragicznym zdarzeniem z życia słynnego aktora.


Konteksty

  • wypowiedzi kompozytora
    „Tytuł i refren piosenki brzmiał Nie chcę więcej. Tekst stanowił zabawną listę rzeczy, których aktor już więcej nie chce, i kończył się słowami: „mam pięcioro dzieci i nie chcę więcej!”. Pewnego dnia, kiedy piosenka znajdowała się u szczytu popularności ... czytaj dalej
Powiązane

Powiązane