Alfabet - Wojciech Kilar

‹ wróć do całego alfabetu

Neoklasycyzm

Popularny w muzyce XX wieku sposób komponowania, którego pierwsze przykłady przyniosła muzyka Igora Strawińskiego i Sergiusza Prokofiewa, polegał zasadniczo na zestawianiu elementów muzyki dawniejszej (barok, klasycyzm) i środków współczesnej techniki dźwiękowej. Wielką zwolenniczką neoklasycyzmu była Nadia Boulanger, francuska kompozytorka i pedagog, u której Wojciech Kilar uczył się kompozycji w latach 1959–1960. Okres neoklasyczny w jego twórczości datował się jednak wcześniej i zakończył wraz z powstaniem Ody pamięci Béli Bartóka (1957). Dalekie echa neoklasycyzmu pobrzmiewają jednak jeszcze w motorycznych utworach „późnego” Kilara – m.in. w Orawie i finale Koncertu fortepianowego.