słuchowisko

Tak jest, jak się państwu zdaje | Luigi Pirandello

Audio, 49:35, reż. Zbigniew Kopalko, 1961 producent: Polskie Radio

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

Luigiego Pirandello zabawy na temat prawdy, czyli Tak jest, jak się państwu zdaje w reżyserii Zbigniewa Kopalki, z Ireną Eichlerówną w jednej z głównych ról.
Pan Ponza to indywiduum tajemnicze. Przybył do miasta razem z żoną i jej matką. Nie pozwala jednak kobietom kontaktować się ze sobą. Teściowej, Pani Froli, wynajął oddzielne mieszkanie. O co tu chodzi? – głowi się rodzina Laudisich, na czele z ojcem, rezonerem Lamberto. Prawda to rzecz najważniejsza. Ceni ją sobie także i pan Ponza, więc chętnie opowiada o przyczynach, dla których separuje od siebie obie panie. Ale swoją wersję wydarzeń ma też jego teściowa. Głos zabiera wreszcie i żona Ponzy. Słowo przeciw słowu, wersja przeciw wersji – familia Laudisich jest skonfundowana, nie wie, komu uwierzyć. Czy pani Ponza faktycznie jest córką Pani Froli? „Jestem tą, za którą każdy z państwa mnie uważa” – odpowiada kobieta. Wobec tej sytuacji jedyne, co pozostaje Lamberto, to zanieść się od pustego śmiechu. „Słyszeli państwo? Tak przemawia prawda. Zadowoleni są państwo?” – kwituje całą historię.

Personalia
Dramat Luigiego Pirandello powstał w 1917 roku. To na pierwszy rzut oka teatr mieszczański, ale jego treść każe uważać sztukę za jaskółkę teatru absurdu, dramatycznych eksperymentów poddających w wątpliwość status scenicznych person (ten wątek będzie Pirandello rozwijał w późniejszym utworze – Sześciu postaciach scenicznych w poszukiwaniu autora). Radiowa realizacja Zbigniewa Kopalki uwypukla największe plusy sztuki, jej dezynwolturę, niejednoznaczność. Wykonawcy zdają się świetnie czuć w rolach skrojonych przez dramatopisarza. Uwagę przykuwa zwłaszcza Irena Eichlerówna, zwana polską Eleonorą Duse, jako Pani Frola. Przedwojenna gwiazda sceny słynęła z głosu o ogromnej skali. W następnych latach recenzenci zarzucali jej manieryczność, grywała sporadycznie. Ale w słuchowisku z 1961 roku brzmi bardzo przekonująco.

ilustracja: Polona, PD

O reżyserze

Zdjęcie reżysera
fot. archiwum Polskiego Radia

Zbigniew Kopalko

(1909–1996) – studiował na wydziale humanistycznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, gdzie rozpoczął pracę w miejscowej rozgłośni radiowej jako realizator słuchowisk. Po II wojnie światowej działał w radiu toruńskim i łódzkim; od 1948 roku w Warszawie. Stworzył m.in. cykl słuchowisk Mistrzowie sceny polskiej.

zobacz także

  • spektakl Wideo 2:47 Noc listopadowa | Andrzej Wajda | fragment Andrzej Wajda inscenizuje Noc listopadową Stanisława Wyspiańskiego w miejscach, w których działo się powstanie 1830 roku i w zgodzie z intencją autora – jako dramat z elementami opery.
    spektakl Wideo 2:47 Noc listopadowa | Andrzej Wajda | fragment Andrzej Wajda inscenizuje Noc listopadową Stanisława Wyspiańskiego w miejscach, w których działo się powstanie 1830 roku i w zgodzie z intencją autora – jako dramat z elementami opery.
  • spektakl Wideo 1:55:41 H. | Jan Klata Z Hamleta w postsolidarnościowym czasie i miejscu została tylko pierwsza litera imienia. Jan Klata posłużył się arcydziełem Williama Shakespeare’a, żeby w „H.” wykrzyczeć wściekłość pokolenia tych, „którzy się nie załapali”. Larum odbijało się echem w upadającej Stoczni Gdańskiej, gdzie grany był spektakl.
    spektakl Wideo 1:55:41 H. | Jan Klata Z Hamleta w postsolidarnościowym czasie i miejscu została tylko pierwsza litera imienia. Jan Klata posłużył się arcydziełem Williama Shakespeare’a, żeby w „H.” wykrzyczeć wściekłość pokolenia tych, „którzy się nie załapali”. Larum odbijało się echem w upadającej Stoczni Gdańskiej, gdzie grany był spektakl.
  • spektakl Wideo 2:45 Kto tu wpuścił dziennikarzy | Mikołaj Grabowski | fragment Mocno i celnie o najnowszej historii Polski. Kto tu wpuścił dziennikarzy Marka Millera w reżyserii Mikołaja Grabowskiego pokazuje strajk w Stoczni Gdańskiej z perspektywy ludzi mediów.
    spektakl Wideo 2:45 Kto tu wpuścił dziennikarzy | Mikołaj Grabowski | fragment Mocno i celnie o najnowszej historii Polski. Kto tu wpuścił dziennikarzy Marka Millera w reżyserii Mikołaja Grabowskiego pokazuje strajk w Stoczni Gdańskiej z perspektywy ludzi mediów.
  • spektakl Wideo 13:48 Sędziowie | Jerzy Grzegorzewski | fragment Sędziowie Stanisława Wyspiańskiego w rytmach dyktowanych przez Jerzego Grzegorzewskiego wybrzmiewają bogactwem znaczeń. Gdy na pierwszym planie trwa sprawa w domu bogatego żydowskiego kupca, w tle słychać taneczną zabawę z Wesela.
    spektakl Wideo 13:48 Sędziowie | Jerzy Grzegorzewski | fragment Sędziowie Stanisława Wyspiańskiego w rytmach dyktowanych przez Jerzego Grzegorzewskiego wybrzmiewają bogactwem znaczeń. Gdy na pierwszym planie trwa sprawa w domu bogatego żydowskiego kupca, w tle słychać taneczną zabawę z Wesela.
  • spektakl Wideo 1:01 Historia | Grzegorz Jarzyna | fragment Historia wg Witolda Gombrowicza to telewizyjny debiut Grzegorza Jarzyny, który – pod pseudonimem Horst Leszczuk – bawi się filmową narracją i montażem, całkiem serio mówiąc o próbach uwalniania się od związków z rodziną i społeczeństwem oraz od uwikłań w tragiczne dzieje własnego narodu i Europy Środkowo-Wschodniej.
    spektakl Wideo 1:01 Historia | Grzegorz Jarzyna | fragment Historia wg Witolda Gombrowicza to telewizyjny debiut Grzegorza Jarzyny, który – pod pseudonimem Horst Leszczuk – bawi się filmową narracją i montażem, całkiem serio mówiąc o próbach uwalniania się od związków z rodziną i społeczeństwem oraz od uwikłań w tragiczne dzieje własnego narodu i Europy Środkowo-Wschodniej.

podziel się wrażeniami