słuchowisko

Mołotow | Sławomir Mrożek

Audio, 38:42, reż. Bogdan Ciosek, 2013 producent: Polskie Radio S.A.

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

„Mołotow” w reżyserii Bogdana Cioska jest słuchowiskiem ze specjalnym udziałem autora. Narratorowi głosu użycza Sławomir Mrożek

Na telefonicznej linii – Wiaczesław Mołotow i towarzysz Stalin. Pierwszy uprasza się łaski. Drugi nie chce go słuchać. Jest rok 1949. Mołotow właśnie stracił ministerstwo spraw zagranicznych. „Dlaczego mi to zrobiłeś, Koba”? – jęczy do słuchawki. Dyktator ma ważniejsze sprawy. Przygotowuje zakrojoną na dużą skalę antysemicką prowokację. Pod klucz idzie żona Mołotowa, Polina Siemionowna, z pochodzenia Żydówka. Beria radzi politykowi, żeby na jakiś czas usunął się w cień. Potem może się jeszcze przydać, bo Stalin nie będzie przecież żył wiecznie.

Personalia
Mołotow
to pierwszy utwór dramatyczny napisany przez Sławomira Mrożka po udarze mózgu i afazji. Autor nazywał go „skeczem”. Reżyser słuchowiska, Bogdan Ciosek, dostrzegł w tekście radiowy potencjał, bogactwo fonosfery, bo gros dialogów stanowią rozmowy bohaterów przez telefon. Do występu przed mikrofonem namówił samego Mrożka, który pojawia się w roli narratora. „Chciałem takiej tożsamości autora z tą postacią, gdyż wydaje mi się, że to bardzo osobisty tekst dramaturga, rozliczającego się z dawnym ukąszeniem stalinizmu, że do dziś nie daje mu spokoju pytanie o to, jak mógł zawierzyć tamtej ideologii” – cytował słowa reżysera „Dziennik Polski”. Ciosek przygotował także ostatnią sztukę Mrożka – Karnawał, czyli pierwszą żonę Adama. W 2013 roku wystawił ją na deskach Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.


ilustracja: Konrad Adenauer Stiftung, Wikimedia Commons, CC BY SA

O reżyserze

Zdjęcie reżysera
fot. P. Kubic/Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie

Bogdan Ciosek

reżyser teatralny, absolwent polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Debiutował Kaligulą Alberta Camusa w szczecińskim Teatrze Współczesnym (1982).

zobacz także

  • słuchowisko Audio 49:35 Tak jest, jak się państwu zdaje | Luigi Pirandello Luigiego Pirandello zabawy na temat prawdy, czyli Tak jest, jak się państwu zdaje w reżyserii Zbigniewa Kopalki, z Ireną Eichlerówną w jednej z głównych ról.
    słuchowisko Audio 49:35 Tak jest, jak się państwu zdaje | Luigi Pirandello Luigiego Pirandello zabawy na temat prawdy, czyli Tak jest, jak się państwu zdaje w reżyserii Zbigniewa Kopalki, z Ireną Eichlerówną w jednej z głównych ról.
  • spektakl Wideo 1:26:14 Wielopole, Wielopole | Tadeusz Kantor Po „Umarłej klasie” Tadeusz Kantor stworzył w ramach Teatru Śmierci „Wielopole, Wielopole” – pierwszy spektakl oparty na osobistych wspomnieniach; pierwszy też ze sobą w roli reżysera-sprawcy i zarazem jednej z postaci, chociaż jeszcze milczącej.
    spektakl Wideo 1:26:14 Wielopole, Wielopole | Tadeusz Kantor Po „Umarłej klasie” Tadeusz Kantor stworzył w ramach Teatru Śmierci „Wielopole, Wielopole” – pierwszy spektakl oparty na osobistych wspomnieniach; pierwszy też ze sobą w roli reżysera-sprawcy i zarazem jednej z postaci, chociaż jeszcze milczącej.
  • spektakl Wideo 2:57 Zbrodnia i kara | Andrzej Wajda | fragment Zbrodnia i kara Fiodora Dostojewskiego w reżyserii Andrzej Wajdy nazwana została „psychomachią”, wielkim pojedynkiem Raskolnikowa i Porfirego, w których wcielili się Jerzy Radziwiłowicz i Jerzy Stuhr.
    spektakl Wideo 2:57 Zbrodnia i kara | Andrzej Wajda | fragment Zbrodnia i kara Fiodora Dostojewskiego w reżyserii Andrzej Wajdy nazwana została „psychomachią”, wielkim pojedynkiem Raskolnikowa i Porfirego, w których wcielili się Jerzy Radziwiłowicz i Jerzy Stuhr.
  • spektakl Wideo 1:58:04 Mazepa | Gustaw Holoubek Gustaw Holoubek wpasował dramat Juliusza Słowackiego we współczesny kontekst, zauważając, że historię pazia króla Jana Kazimierza zakochanego w młodej żonie Wojewody czytać można jako romans kryminalny, a nawet dreszczowiec. Nie wiązało się to z trywializacją utworu, wciąż chodziło o słowo poety.
    spektakl Wideo 1:58:04 Mazepa | Gustaw Holoubek Gustaw Holoubek wpasował dramat Juliusza Słowackiego we współczesny kontekst, zauważając, że historię pazia króla Jana Kazimierza zakochanego w młodej żonie Wojewody czytać można jako romans kryminalny, a nawet dreszczowiec. Nie wiązało się to z trywializacją utworu, wciąż chodziło o słowo poety.
  • spektakl Wideo 1:21:30 Nigdy tu już nie powrócę | Tadeusz Kantor Tadeusz Kantor w swoim spektaklu przywołuje wspomnienia z czasu wojny, w tym powstałą w podziemiu inscenizację „Powrotu Odysa” Stanisława Wyspiańskiego, oraz spektakle Cricot 2. Wygłasza monologi Odysa, który uprzytamnia sobie niemożność powrotu do przeszłości i nieuchronność śmierci.
    spektakl Wideo 1:21:30 Nigdy tu już nie powrócę | Tadeusz Kantor Tadeusz Kantor w swoim spektaklu przywołuje wspomnienia z czasu wojny, w tym powstałą w podziemiu inscenizację „Powrotu Odysa” Stanisława Wyspiańskiego, oraz spektakle Cricot 2. Wygłasza monologi Odysa, który uprzytamnia sobie niemożność powrotu do przeszłości i nieuchronność śmierci.

podziel się wrażeniami