słuchowisko

Mołotow | Sławomir Mrożek

Audio, 38:42, reż. Bogdan Ciosek, 2013 producent: Polskie Radio S.A.

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

„Mołotow” w reżyserii Bogdana Cioska jest słuchowiskiem ze specjalnym udziałem autora. Narratorowi głosu użycza Sławomir Mrożek

Na telefonicznej linii – Wiaczesław Mołotow i towarzysz Stalin. Pierwszy uprasza się łaski. Drugi nie chce go słuchać. Jest rok 1949. Mołotow właśnie stracił ministerstwo spraw zagranicznych. „Dlaczego mi to zrobiłeś, Koba”? – jęczy do słuchawki. Dyktator ma ważniejsze sprawy. Przygotowuje zakrojoną na dużą skalę antysemicką prowokację. Pod klucz idzie żona Mołotowa, Polina Siemionowna, z pochodzenia Żydówka. Beria radzi politykowi, żeby na jakiś czas usunął się w cień. Potem może się jeszcze przydać, bo Stalin nie będzie przecież żył wiecznie.

Personalia
Mołotow
to pierwszy utwór dramatyczny napisany przez Sławomira Mrożka po udarze mózgu i afazji. Autor nazywał go „skeczem”. Reżyser słuchowiska, Bogdan Ciosek, dostrzegł w tekście radiowy potencjał, bogactwo fonosfery, bo gros dialogów stanowią rozmowy bohaterów przez telefon. Do występu przed mikrofonem namówił samego Mrożka, który pojawia się w roli narratora. „Chciałem takiej tożsamości autora z tą postacią, gdyż wydaje mi się, że to bardzo osobisty tekst dramaturga, rozliczającego się z dawnym ukąszeniem stalinizmu, że do dziś nie daje mu spokoju pytanie o to, jak mógł zawierzyć tamtej ideologii” – cytował słowa reżysera „Dziennik Polski”. Ciosek przygotował także ostatnią sztukę Mrożka – Karnawał, czyli pierwszą żonę Adama. W 2013 roku wystawił ją na deskach Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.


ilustracja: Konrad Adenauer Stiftung, Wikimedia Commons, CC BY SA

O reżyserze

Zdjęcie reżysera
fot. P. Kubic/Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie

Bogdan Ciosek

reżyser teatralny, absolwent polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Debiutował Kaligulą Alberta Camusa w szczecińskim Teatrze Współczesnym (1982).

zobacz także

  • spektakl Wideo 1:26:14 Wielopole, Wielopole | Tadeusz Kantor Po „Umarłej klasie” Tadeusz Kantor stworzył w ramach Teatru Śmierci „Wielopole, Wielopole” – pierwszy spektakl oparty na osobistych wspomnieniach; pierwszy też ze sobą w roli reżysera-sprawcy i zarazem jednej z postaci, chociaż jeszcze milczącej.
    spektakl Wideo 1:26:14 Wielopole, Wielopole | Tadeusz Kantor Po „Umarłej klasie” Tadeusz Kantor stworzył w ramach Teatru Śmierci „Wielopole, Wielopole” – pierwszy spektakl oparty na osobistych wspomnieniach; pierwszy też ze sobą w roli reżysera-sprawcy i zarazem jednej z postaci, chociaż jeszcze milczącej.
  • słuchowisko Audio 1:00:03 Dziesięć pięter | Cezary Harasimowicz Tragiczne zdarzenie z życia wzięte jako pretekst do stworzenia zbiorowego wizerunku dzisiejszych Polaków – „Dziesięć pięter” Cezarego Harasimowicza w reżyserii Janusza Kukuły
    słuchowisko Audio 1:00:03 Dziesięć pięter | Cezary Harasimowicz Tragiczne zdarzenie z życia wzięte jako pretekst do stworzenia zbiorowego wizerunku dzisiejszych Polaków – „Dziesięć pięter” Cezarego Harasimowicza w reżyserii Janusza Kukuły
  • dokument Wideo 56:22 Skrywana obecność | Jerzy Kalina Jedyny film dokumentalny poświęcony w całości Jerzemu Grzegorzewskiemu – w Skrywanej obecności wybitny reżyser teatralny, scenograf, dyrektor teatrów obszernie opowiada o swoim życiu i pracy.
    dokument Wideo 56:22 Skrywana obecność | Jerzy Kalina Jedyny film dokumentalny poświęcony w całości Jerzemu Grzegorzewskiemu – w Skrywanej obecności wybitny reżyser teatralny, scenograf, dyrektor teatrów obszernie opowiada o swoim życiu i pracy.
  • słuchowisko Audio 57:25 Ferdydurke | Witold Gombrowicz | 3/3 Adaptacja, która nie idzie na skróty. Janusz Kukuła rozpisuje „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza na trzyczęściowe słuchowisko. Wprowadzając elementy muzyczne, bawi się formą.
    słuchowisko Audio 57:25 Ferdydurke | Witold Gombrowicz | 3/3 Adaptacja, która nie idzie na skróty. Janusz Kukuła rozpisuje „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza na trzyczęściowe słuchowisko. Wprowadzając elementy muzyczne, bawi się formą.
  • spektakl Wideo 53:27 Macchina dell’amore e della morte (Maszyna miłości i śmierci) | Tadeusz Kantor W Maszynie miłości i śmierci, opartej na sztuce dla marionetek Maurice’a Maeterlincka Śmierć Tintagilesa, Tadeusz Kantor powraca z nostalgią do swego pierwszego spektaklu sprzed 50 lat oraz dwóch nurtów w nowoczesnej sztuce, z których wywodził się jego teatr: symbolizmu i konstruktywizmu.
    spektakl Wideo 53:27 Macchina dell’amore e della morte (Maszyna miłości i śmierci) | Tadeusz Kantor W Maszynie miłości i śmierci, opartej na sztuce dla marionetek Maurice’a Maeterlincka Śmierć Tintagilesa, Tadeusz Kantor powraca z nostalgią do swego pierwszego spektaklu sprzed 50 lat oraz dwóch nurtów w nowoczesnej sztuce, z których wywodził się jego teatr: symbolizmu i konstruktywizmu.

podziel się wrażeniami