reportaż

Gdzie są niegdysiejsze śniegi… reportaż ze spektaklu | Andrzej Sapija

Wideo, 1:00:07, 1985 producent: Telewizja Polska S.A.

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

Tadeusz Kantor w Warszawie – przy okazji pokazu Gdzie są niegdysiejsze śniegi oprowadza po wystawie awangardystów z najbliższego otoczenia Teatru Cricot 2.
W 1984 roku Tadeusz Kantor prezentował w stołecznym klubie Stodoła ekspozycję Teatr Cricot 2 i artyści z kręgu Teatru wraz cricotagem – Gdzie są niegdysiejsze śniegi. „Cricotage jest rodzajem działania, wywodzącego się z doświadczeń Teatru Cricot 2 i metody aktorskiej przez ten teatr odkrytej i praktykowanej” – tłumaczył artysta w programie załączonym do przedstawienia. Gdzie są niegdysiejsze śniegi były pierwszym z sześciu tego typu spektakli. Premiera odbyła się w Rzymie w 1979 roku. Po trzech latach twórca wprowadził zmiany obsadowe i scenograficzne. I właśnie próby tej drugiej wersji …niegdysiejszych śniegów zarejestrował w Stodole Andrzej Sapija.

Ponad półgodzinny zapis cricotage’u, zwieńczony rozmową z Kantorem, poprzedza relacja z ekspozycji prac artystów związanych z Teatrem Cricot 2 oraz galeriami Krzysztofory i Foksal. Oprowadza po niej sam Kantor, komentując dzieła Henryka Stażewskiego, Zbigniewa Gostomskiego, Marii Stangret, Andrzeja Wełmińskiego. Prezentuje też m.in. zdjęcia ze swoich happeningów z lat 60. oraz „maszynę zniszczenia” – słynną ruchomą konstrukcję zbudowaną ze składanych krzeseł, która wykorzystana była w przedstawieniu Wariat i zakonnica wg Witkacego z 1963 roku. Kantorowi-kuratorowi towarzyszą, pojawiające się na drugim planie, postacie z przedstawienia Gdzie są niegdysiejsze śniegi.

zobacz także

  • spektakl Wideo 1:34:00 Makbet | Andrzej Wajda Pogranicza kina i teatru. Andrzej Wajda realizuje w telewizji minimalistycznego, uwspółcześnionego Makbeta Williama Shakespeare’a, posiłkując się komputerową technologią.
    spektakl Wideo 1:34:00 Makbet | Andrzej Wajda Pogranicza kina i teatru. Andrzej Wajda realizuje w telewizji minimalistycznego, uwspółcześnionego Makbeta Williama Shakespeare’a, posiłkując się komputerową technologią.
  • słuchowisko Audio 1:16:14 Faust | Johann Wolfgang Goethe | 2/2 Radiowy „Faust” Johanna Wolfganga Goethego w reżyserii Waldemara Modestowicza odwołuje się do tradycji jarmarcznej. Świat realny i fantastyczny wirują jak w ruchomej szopce.
    słuchowisko Audio 1:16:14 Faust | Johann Wolfgang Goethe | 2/2 Radiowy „Faust” Johanna Wolfganga Goethego w reżyserii Waldemara Modestowicza odwołuje się do tradycji jarmarcznej. Świat realny i fantastyczny wirują jak w ruchomej szopce.
  • spektakl Wideo 1:41:00 Zemsta | Jan Świderski „«Zemsta» au naturel, czyli taka, jak ją Fredro napisał” – cieszyli się recenzenci, oceniając efekt reżyserskiej pracy Jana Świderskiego.
    spektakl Wideo 1:41:00 Zemsta | Jan Świderski „«Zemsta» au naturel, czyli taka, jak ją Fredro napisał” – cieszyli się recenzenci, oceniając efekt reżyserskiej pracy Jana Świderskiego.
  • spektakl Wideo 13:48 Sędziowie | Jerzy Grzegorzewski | fragment Sędziowie Stanisława Wyspiańskiego w rytmach dyktowanych przez Jerzego Grzegorzewskiego wybrzmiewają bogactwem znaczeń. Gdy na pierwszym planie trwa sprawa w domu bogatego żydowskiego kupca, w tle słychać taneczną zabawę z Wesela.
    spektakl Wideo 13:48 Sędziowie | Jerzy Grzegorzewski | fragment Sędziowie Stanisława Wyspiańskiego w rytmach dyktowanych przez Jerzego Grzegorzewskiego wybrzmiewają bogactwem znaczeń. Gdy na pierwszym planie trwa sprawa w domu bogatego żydowskiego kupca, w tle słychać taneczną zabawę z Wesela.
  • spektakl Wideo 1:31:41 Król Roger | Mariusz Treliński „Postanowiłem dokonać ryzykownego zabiegu, opowiedzieć Króla Rogera tak bardzo realistycznie jak to możliwe” – mówił Mariusz Treliński o dziele Karola Szymanowskiego, które wystawił w 2007 roku w Operze Wrocławskiej.
    spektakl Wideo 1:31:41 Król Roger | Mariusz Treliński „Postanowiłem dokonać ryzykownego zabiegu, opowiedzieć Króla Rogera tak bardzo realistycznie jak to możliwe” – mówił Mariusz Treliński o dziele Karola Szymanowskiego, które wystawił w 2007 roku w Operze Wrocławskiej.

podziel się wrażeniami