słuchowisko

Ferdydurke | Witold Gombrowicz | 2/3

Audio, 45:12, reż. Janusz Kukuła, 1989 producent: Polskie Radio

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

Adaptacja, która nie idzie na skróty. Janusz Kukuła rozpisuje „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza na trzyczęściowe słuchowisko. Wprowadzając elementy muzyczne, bawi się formą.
Demaskacja napuszonej powagi, apoteoza niedojrzałości, ucieczka przed przyprawianą gębą – trzydziestoletni Józio zmaga się z otoczeniem, a przede wszystkim – z własnym „ja”. Powieść Gombrowicza to przecież kanoniczny tekst o kształtowaniu się osobowości, o tym, czy naprawdę można być sobą.

Personalia

Ferdydurke w radiowej odsłonie Janusza Kukuły jest przedstawieniem bez mała muzycznym. Muzyka nie pełni wyłącznie funkcji ilustracyjnej. Buduje groteskowy nastrój utworu (jako lejtmotyw pojawia się np. śpiewany fragment „Józiu, Józiu, ustabilizuj się…”). Jej autorem jest Marcin Błażewicz, w latach 1986–1998 pełniący obowiązki kierownika muzycznego Teatru Polskiego Radia. Jako Bohatera i narratora Ferdydurke słyszymy Piotra Fronczewskiego. Towarzyszą mu m.in. Bożena Dykiel, Agnieszka Pilaszewska, Wiesław Drzewicz, Wojciech Malajkat, Bronisław Pawlik. To jedno ze słuchowisk potwierdzających słowa Kukuły, że teatr radiowy to sztafeta pokoleń. „
Mimo oczywistych przemian technologicznych to jedno na zawsze pozostanie najważniejsze – artyści, którzy przychodzą do studia” – podkreśla reżyser. Słuchowisko ma prześmiewczy, lekki charakter, ale spore rozmiary. Składa się z trzech części. Trwa blisko dwie godziny i pięćdziesiąt minut.


ilustracja: ilustracja: Bob May, Flickr, CC BY NC SA

O reżyserze

Zdjęcie reżysera
fot. W. Kusiński/Polskie Radio

Janusz Kukuła

(ur. 1953) – reżyser radiowy, poeta, scenarzysta. Od lat 70. związany z Teatrem Polskiego Radia, dyrektor Teatru Polskiego Radia w latach 1992–2006 i od 2009 roku. Zrealizował m.in.: Ferdydurke wg Witolda Gombrowicza (1989), Złodzieja wg Wiesława Myśliwskiego (1999), Ostatnią taśmę Krappa Samuela Becketta (2000), Dziesięć pięter Cezarego Harasimowicza (2001), Królową i Szekspira według dramatu Esther Vilar (2014).

zobacz także

  • dokument Wideo 39:49 Wit Stwosz to ja – Tadeusz Kantor | Andrzej Białko Andrzej Białko w filmie Wit Stwosz to ja – Tadeusz Kantor odczytuje biografię twórcy Teatru Śmierci w kontekście dziejów innych ludzi sztuki.
    dokument Wideo 39:49 Wit Stwosz to ja – Tadeusz Kantor | Andrzej Białko Andrzej Białko w filmie Wit Stwosz to ja – Tadeusz Kantor odczytuje biografię twórcy Teatru Śmierci w kontekście dziejów innych ludzi sztuki.
  • spektakl Wideo 1:26:14 Wielopole, Wielopole | Tadeusz Kantor Po „Umarłej klasie” Tadeusz Kantor stworzył w ramach Teatru Śmierci „Wielopole, Wielopole” – pierwszy spektakl oparty na osobistych wspomnieniach; pierwszy też ze sobą w roli reżysera-sprawcy i zarazem jednej z postaci, chociaż jeszcze milczącej.
    spektakl Wideo 1:26:14 Wielopole, Wielopole | Tadeusz Kantor Po „Umarłej klasie” Tadeusz Kantor stworzył w ramach Teatru Śmierci „Wielopole, Wielopole” – pierwszy spektakl oparty na osobistych wspomnieniach; pierwszy też ze sobą w roli reżysera-sprawcy i zarazem jednej z postaci, chociaż jeszcze milczącej.
  • spektakl Wideo 1:17:00 Przygoda pana Trapsa | Konrad Swinarski Swoją inscenizacją sztuki Friedricha Dürrenmatta Konrad Swinarski zdradza przepis na telewizyjny przebój. Współczesny moralitet realizuje w stylu teatru sensacji.
    spektakl Wideo 1:17:00 Przygoda pana Trapsa | Konrad Swinarski Swoją inscenizacją sztuki Friedricha Dürrenmatta Konrad Swinarski zdradza przepis na telewizyjny przebój. Współczesny moralitet realizuje w stylu teatru sensacji.
  • dokument Wideo 28:01 Gra z pamięcią. Jerzy Grotowski w Opolu | Teresa Kudyba Dokument poświęcony wczesnemu okresowi twórczości Jerzego Grotowskiego, kiedy nieznany jeszcze szerzej twórca objął dyrekcję Teatru 13 rzędów w Opolu
    dokument Wideo 28:01 Gra z pamięcią. Jerzy Grotowski w Opolu | Teresa Kudyba Dokument poświęcony wczesnemu okresowi twórczości Jerzego Grotowskiego, kiedy nieznany jeszcze szerzej twórca objął dyrekcję Teatru 13 rzędów w Opolu
  • spektakl Wideo 3:27:01 (A)pollonia | Krzysztof Warlikowski Polifonia według Krzysztofa Warlikowskiego. Z wielu tekstów, na które składa się „(A)pollonia”, reżyser wydobył jedno, podstawowe pytanie o ofiarę, o jej sens i wymiar.
    spektakl Wideo 3:27:01 (A)pollonia | Krzysztof Warlikowski Polifonia według Krzysztofa Warlikowskiego. Z wielu tekstów, na które składa się „(A)pollonia”, reżyser wydobył jedno, podstawowe pytanie o ofiarę, o jej sens i wymiar.

podziel się wrażeniami