słuchowisko

Faust | Johann Wolfgang Goethe | 2/2

Audio, 1:16:14, reż. Waldemar Modestowicz, 2000 producent: Polskie Radio S.A.

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

Radiowy „Faust” Johanna Wolfganga Goethego w reżyserii Waldemara Modestowicza odwołuje się do tradycji jarmarcznej. Świat realny i fantastyczny wirują jak w ruchomej szopce.

Człowiek-geniusz kontra ludzkie ograniczenia. Znakomity uczony, Faust, posiadł całą dostępną wiedzę. Przekonany jest o jej nieprzydatności, sięga więc po czarną magię. Wysłannik piekieł, Mefistofeles, podpisuje z nim cyrograf. Mędrzec w zamian za zrozumienie sensu życia ma oddać mu duszę. Odmłodzony Faust wędruje przez świat ziemski i piekielny, odbywa też podróż do krainy mitologicznych stworów oraz duchów. Goethe czyni ze swojego bohatera człowieka nauki, kochanka, wreszcie artystę oraz władcę. Faust jest reprezentantem ludzkości; osobą dążącą do samorealizacji, pragnącą rozwikłać zagadkę istnienia.

Personalia
Dwuczęściowe słuchowisko powstało w 1999 roku wg nowego przekładu Adama Pomorskiego. O tłumaczeniu mówi się, że brzmi tak, jak Goethe wymyślił Fausta – groteskowo, bez zbędnych słów. Pomorski, przybliżając literacko-teatralne dzieje postaci Fausta, przypominał, że przed Goethem postać ta była popularnym bohaterem teatru kukiełkowego, należała do ludowej tradycji. Pomysł na przekład polegał m.in. na przybliżeniu utworu do poetyki szopki. Tę koncepcję słychać w słuchowisku Waldemara Modestowicza. Ujęte jest w ramy teatralnego widowiska, rozgrywa się na wielu akustycznych planach. Udział w nim biorą wybitni aktorzy (słuchowisko reklamowano – „gwiazdorski Faust”). W obsadzie są m.in. Zofia Rysiówna, Franciszek Pieczka, Krzysztof Chamiec. W roli Małgorzaty występuje Dominika Ostałowska, Mefistofelesem jest Adam Ferency. Główną rolę gra Krzysztof Wakuliński, posiadający – zdaniem kolegów po fachu – „boski głos”. Aktor za kreacje w teatrze radiowym został uhonorowany Wielkim Splendorem, przyznawanym przez Zespół Artystyczny Polskiego Radia.

ilustracja: Richard Roland Holst, Wikimedia Commons, PD

O reżyserze

Zdjęcie reżysera
fot. PAP/Tytus Żmijewski

Waldemar Modestowicz

(ur. 1954) – reżyser teatralny i radiowy, studiował historię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego. Okazjonalnie wystawia w teatrze, od połowy lat 80. jest związany z Polskim Radiem.

zobacz także

  • słuchowisko Audio 1:00:03 Dziesięć pięter | Cezary Harasimowicz Tragiczne zdarzenie z życia wzięte jako pretekst do stworzenia zbiorowego wizerunku dzisiejszych Polaków – „Dziesięć pięter” Cezarego Harasimowicza w reżyserii Janusza Kukuły
    słuchowisko Audio 1:00:03 Dziesięć pięter | Cezary Harasimowicz Tragiczne zdarzenie z życia wzięte jako pretekst do stworzenia zbiorowego wizerunku dzisiejszych Polaków – „Dziesięć pięter” Cezarego Harasimowicza w reżyserii Janusza Kukuły
  • spektakl Wideo 2:01 Miłość na Krymie | Erwin Axer | fragment W Miłości na Krymie Sławomir Mrożek pisał o historii wielkiego kraju, ale reżyser, Erwin Axer, znalazł dla tej opowieści kameralną formę, a Zbigniew Zapasiewicz kolejną okazję, żeby pokazać aktorską klasę.
    spektakl Wideo 2:01 Miłość na Krymie | Erwin Axer | fragment W Miłości na Krymie Sławomir Mrożek pisał o historii wielkiego kraju, ale reżyser, Erwin Axer, znalazł dla tej opowieści kameralną formę, a Zbigniew Zapasiewicz kolejną okazję, żeby pokazać aktorską klasę.
  • spektakl Wideo 53:27 Macchina dell’amore e della morte (Maszyna miłości i śmierci) | Tadeusz Kantor W Maszynie miłości i śmierci, opartej na sztuce dla marionetek Maurice’a Maeterlincka Śmierć Tintagilesa, Tadeusz Kantor powraca z nostalgią do swego pierwszego spektaklu sprzed 50 lat oraz dwóch nurtów w nowoczesnej sztuce, z których wywodził się jego teatr: symbolizmu i konstruktywizmu.
    spektakl Wideo 53:27 Macchina dell’amore e della morte (Maszyna miłości i śmierci) | Tadeusz Kantor W Maszynie miłości i śmierci, opartej na sztuce dla marionetek Maurice’a Maeterlincka Śmierć Tintagilesa, Tadeusz Kantor powraca z nostalgią do swego pierwszego spektaklu sprzed 50 lat oraz dwóch nurtów w nowoczesnej sztuce, z których wywodził się jego teatr: symbolizmu i konstruktywizmu.
  • spektakl Wideo 1:12:00 Umarła klasa | Tadeusz Kantor Jedno z największych dzieł XX-wiecznego teatru. Tadeusz Kantor snuje „seans dramatyczny” o umieraniu, które zaczyna się już w dzieciństwie, wykorzystując na scenie manekiny-trupy. Te figury staną się symbolem jego Teatru Śmierci.
    spektakl Wideo 1:12:00 Umarła klasa | Tadeusz Kantor Jedno z największych dzieł XX-wiecznego teatru. Tadeusz Kantor snuje „seans dramatyczny” o umieraniu, które zaczyna się już w dzieciństwie, wykorzystując na scenie manekiny-trupy. Te figury staną się symbolem jego Teatru Śmierci.
  • spektakl Wideo 1:23:14 Auslöschung / Wymazywanie | Krystian Lupa | 4/4 Auslöschung/Wymazywanie Krystiana Lupy wg powieści Thomasa Bernharda miało za temat (nie jedyny) niedokonaną próbę rozliczenia się Austrii z poparcia dla Hitlera… a wpisało się w dyskutowaną w chwili premiery sprawę Jedwabnego.
    spektakl Wideo 1:23:14 Auslöschung / Wymazywanie | Krystian Lupa | 4/4 Auslöschung/Wymazywanie Krystiana Lupy wg powieści Thomasa Bernharda miało za temat (nie jedyny) niedokonaną próbę rozliczenia się Austrii z poparcia dla Hitlera… a wpisało się w dyskutowaną w chwili premiery sprawę Jedwabnego.

podziel się wrażeniami