słuchowisko

Dziesięć pięter | Cezary Harasimowicz

Audio, 1:00:03, reż. Janusz Kukuła, 2001 producent: Polskie Radio

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

Tragiczne zdarzenie z życia wzięte jako pretekst do stworzenia zbiorowego wizerunku dzisiejszych Polaków – „Dziesięć pięter” Cezarego Harasimowicza w reżyserii Janusza Kukuły
„Historia jest prawdziwa, postaci zmyślone. Dziesięciopiętrowy blok, dziesięciopiętrowy zmierzch. I taki widok z bloku. Kolorowy supermarket, betonowy kościół, betonowe podwórko, betonowa szkoła, graffiti”. Big i Mały robią „ekspirjens” – kradną w sklepie batona. Chłopców łapie ochroniarz. Starszego zatrzymuje, a Małego wysyła po Dziadka. Mężczyzna opiekuje się trzynastolatkiem, bo jego rodzice wyjechali za chlebem do Kanady. Mały wjeżdża na dziesiąte piętro wysokościowca. Staje na parapecie. 

Personalia
Tekst Cezarego Harasimowicza, wydrukowany w miesięczniku „Dialog” (nr 3/2000), w tym samym roku został zrealizowany w Teatrze Telewizji przez Witolda Adamka. Reżyserem radiowej wersji Dziesięciu pięter jest Janusz Kukuła. Słuchowisko to osiedlowa ballada w rytmie rap (narrator, Krzysztof Gosztyła, wypowiada kwestie, poddając się bitom muzycznego podkładu w tle). Wyłania się z niej przygnębiający portret zbiorowy Polaków, których znieczuliły ciężkie realia codziennego życia. Harasimowicz, pisarz i scenarzysta, nazywa siebie „opowiadaczem historii”. Ma na koncie takie scenariusze jak m.in.: Seszele, Stan strachu, Trzysta mil do nieba, Bandyta, Przeprowadzki, Ekstradycja 3. Mówi, że niektóre teksty pisze „pod wpływem traumatycznej potrzeby”. Dziesięć pięter powstało na kanwie wypadku szeroko komentowanego w mediach. „To mnie tak poruszyło, że musiałem coś z tym zrobić” – wyznał autor.


ilustracja: Cuddly Little Owl, Flickr, CC BY NC

O reżyserze

Zdjęcie reżysera
fot. W. Kusiński/Polskie Radio

Janusz Kukuła

(ur. 1953) – reżyser radiowy, poeta, scenarzysta. Od lat 70. związany z Teatrem Polskiego Radia, dyrektor Teatru Polskiego Radia w latach 1992–2006 i od 2009 roku. Zrealizował m.in.: Ferdydurke wg Witolda Gombrowicza (1989), Złodzieja wg Wiesława Myśliwskiego (1999), Ostatnią taśmę Krappa Samuela Becketta (2000), Dziesięć pięter Cezarego Harasimowicza (2001), Królową i Szekspira według dramatu Esther Vilar (2014).

zobacz także

  • spektakl Wideo 1:56 Kartoteka | Konrad Swinarski | fragment Stagnacja lat 60. Konrad Swinarski w Kartotece Tadeusza Różewicza pokazuje zagubionego człowieka swoich czasów, ale „wszystko to podane w formie, jeżeli nie wulgarnej, to w każdym razie do formy tej zbliżone” – utyskiwali zdezorientowani telewidzowie.
    spektakl Wideo 1:56 Kartoteka | Konrad Swinarski | fragment Stagnacja lat 60. Konrad Swinarski w Kartotece Tadeusza Różewicza pokazuje zagubionego człowieka swoich czasów, ale „wszystko to podane w formie, jeżeli nie wulgarnej, to w każdym razie do formy tej zbliżone” – utyskiwali zdezorientowani telewidzowie.
  • słuchowisko Audio 1:00:38 Ślub | Witold Gombrowicz | 2/2 Słuchowisko w reżyserii Waldemara Modestowicza stanowi dowód na to, że „teatr wyobraźni” jest formą, która bardzo dobrze radzi sobie z meandrami dramaturgii Witolda Gombrowicza.
    słuchowisko Audio 1:00:38 Ślub | Witold Gombrowicz | 2/2 Słuchowisko w reżyserii Waldemara Modestowicza stanowi dowód na to, że „teatr wyobraźni” jest formą, która bardzo dobrze radzi sobie z meandrami dramaturgii Witolda Gombrowicza.
  • słuchowisko Audio 1:24:06 Proces | Franz Kafka Jacek Woszczerowicz gra Józefa K. w Procesie Franza Kafki – słuchowisku Polskiego Radia z 1957 roku, na rok przed słynną kreacją w stołecznym Teatrze Ateneum.
    słuchowisko Audio 1:24:06 Proces | Franz Kafka Jacek Woszczerowicz gra Józefa K. w Procesie Franza Kafki – słuchowisku Polskiego Radia z 1957 roku, na rok przed słynną kreacją w stołecznym Teatrze Ateneum.
  • spektakl Wideo 1:17:32 Niech sczezną artyści | Tadeusz Kantor Rewia Niech sczezną artyści jako zapowiedź rewolty poniżanych twórców. Tadeusz Kantor powracał w niej do międzywojennej powieści Zbigniewa Uniłowskiego Wspólny pokój oraz uwięzienia Wita Stwosza.
    spektakl Wideo 1:17:32 Niech sczezną artyści | Tadeusz Kantor Rewia Niech sczezną artyści jako zapowiedź rewolty poniżanych twórców. Tadeusz Kantor powracał w niej do międzywojennej powieści Zbigniewa Uniłowskiego Wspólny pokój oraz uwięzienia Wita Stwosza.
  • spektakl Wideo 2:18 Scenariusz dla trzech aktorów | Mikołaj Grabowski | fragment Nam wszystko wolno! Wyreżyserowany przez Mikołaja Grabowskiego Scenariusz dla trzech aktorów Bogusława Schaeffera jest manifestem scenicznej nieprzewidywalności.
    spektakl Wideo 2:18 Scenariusz dla trzech aktorów | Mikołaj Grabowski | fragment Nam wszystko wolno! Wyreżyserowany przez Mikołaja Grabowskiego Scenariusz dla trzech aktorów Bogusława Schaeffera jest manifestem scenicznej nieprzewidywalności.

podziel się wrażeniami