Preludium, Wizje i Finał z Raju utraconego na głosy solowe, chór i orkiestrę

Tylko opis utworu, bez pliku z nagraniem.

Opis materiału
  • Kompozytor:Krzysztof Penderecki
  • Tytuł oryginalny: Vorspiel, Visionen und Finale z Raju utraconego na głosy solowe, chór i orkiestrę
  • Tytuły części utworu: 1. Preludium
    2. Wizje
    3. Finał
  • Rok ukończenia: 1979
  • Obsada: 6 głosów solowych, chór mieszany, orkiestra
  • Prawykonanie: Salzburg, 10.08.1979, Uta Maria Flake – sopran, Doris Soffel – mezzosopran, John Patrick Thomas – kontratenor, Siegfried Jerusalem – tenor, Bodo Brinkmann – baryton, Siegfried Vogel – baryton, ORF-Chor, ORF-Symphonieorchester, Leif Segerstam – dyrygent
Krzysztof Penderecki jest autorem czterech monumentalnych dzieł scenicznych. Dwa z nich – Czarna maska oraz Paradise Lost – nie doczekały się, jak dotąd, nagrań płytowych. Wystawienie któregokolwiek z dzieł oznacza przedsięwzięcie na ogromną skalę. Najwyraźniej zdając sobie z tego sprawę, ich autor zwykł dokonywać „ekstrakcji” pojedynczych części kompozycji bądź ich zestawień „dla wykonań koncertowych”.

W takim właśnie trybie do katalogu utworów Pendereckiego dopisany został czterdziestominutowy utwór zatytułowany Preludium [Prolog], Wizje i Finał z Paradise Lost. Przeniesienie części Raju utraconego ze sceny na estradę odbywa się o tyle naturalnie, że forma sacra rappresentazione wykazuje konotacje zarówno operowe, jak i oratoryjne.

W 2000 roku Penderecki powrócił raz jeszcze do koncertowej wersji tego dzieła. Wybór scen rozszerzył do stu minut (z trzech godzin Paradise Lost). Złożyły się one na Suitę, do wykonania której – oprócz chóru i orkiestry – potrzebnych było dwanaścioro solistów.