opis materiału

Zygmunt Piotrowski

Jest artystą performance i autorem wielu książek poświęconych tej dziedzinie sztuki (od lat 80. tworzy autorskie publikacje Praca u źródeł). Urodził się w 1947 roku w Zabrzu. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie (1974). Dla niego performance jest przede wszystkim rodzajem myślenia, dla którego ciało zdaje się być naturalnym narzędziem-podmiotem.

Jego performance zdają się być prawie niezauważalne, nie ma w nich wielkich gestów, operują rodzajem wewnętrzności, zresztą sam artysta krytycznie odnosi się do performance jako zjawiska wizualnego i ekspresyjnego:

Wizualny charakter sztuki performance jest przyczyną częstych nieporozumień i mylnych interpretacji tego gatunku artystycznego. Artysta-performer jest oglądany jako aktor, a jego działania odczytywane są przez publiczność jako przedstawienia symbolicznych treści i kojarzeń. Nic bardziej błędnego. Nowa sztuka odrzuca ekspresję jako środek wyrazu. Nowe widzenie sztuki wymaga czegoś więcej niż tylko impresji. Istotnym staje się wyostrzona uważność i wnikliwa obserwacja rzeczywistości. Jest to rzeczywistość ukryta, rzeczywistość świadomości zarówno artysty, jak i widza, dla których sztuczny podział na oglądanego i oglądającego traci wszelki sens.

W swojej praktyce artystycznej koncentruje się na czymś, co określa dziedzictwem, na indywidualnym doświadczeniu praktyki i kontemplacji w ramach procesu twórczego. W Kolekcji Sztuki Współczesnej prezentujemy jego performance dedykowany pamięci Andrieja Tarkowskiego, który odbył się 30 września 1989 roku w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.  

Opracowanie: Z.Cielątkowska