opis materiału

Janusz Bałdyga

Janusz Bałdyga urodził się w 1954 roku w Lublinie. W 1979 roku ukończył Wydział Malarstwa w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jest artystą performance, ale zajmuje się też rysunkiem, tworzy obiekty i instalacje. Interesuje go również warsztat performance i jego edukacyjny wymiar. Swoje działania często przenosi do przestrzeni publicznej.

Performance Uycie Siy w 1981 r

W latach 1976-81 współzałożyciel i członek grupy artystycznej „Pracownia”, od 1979 roku związany z teatrem „Akademia Ruchu”. Od 1982 prowadzi autorski cykl dydaktyczny w formie warsztatów, zajęć teoretycznych i wykładów. Uczestniczy w wielu wystawach i manifestacjach artystycznych.
Od 2008 roku związany z Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu.

Jego pierwsze realizacje, zwłaszcza te z lat 80., wpisywały się w sztukę oporu przeciwko ówczesnemu systemowi politycznemu. W swoich instalacjach i rysunkach posługuje się zazwyczaj oszczędnym językiem i materiałem; nawet w tych „materialnych” realizacjach ważnymi elementami zawsze pozostają ciało i przestrzeń. W Kolekcji Sztuki Współczesnej prezentujemy jego performance Uwaga granica, który odbył się w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku przed kaplicą 7 października 1989 roku. Jest on rodzajem badania granic własnego ciała, badania, które przyjmuje bardzo realny i dosłowny wymiar.

Wydarzenia performance, których twórcami byli artyści tacy jak Jerzy Bereś, Paweł Kwaśniewski, Zygmunt Piotrowski, Janusz Bałdyga, Zbigniew Warpechowski, Teresa Murak czy Grupa Terapeutyczna Performer, odbyły się w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku podczas przeglądu działań w dniach 16 września-15 października 1989 roku. Dokumentacja tych wydarzeń została zaprezentowana w CSW Mała Galeria ZPAF w czerwcu 1990 roku i towarzyszył jej katalog, w którym znalazł się tekst Janusza Zagrodzkiego, Wokół Performance. Możemy w nim przeczytać:

    Dzisiejsza sztuka performance staje się pamiętnikiem duchowym doznań, pełnych kontrastów i dysharmonii, sprzecznych napięć. Ścierają się w niej, nakładają i łączą niemal wszystkie problemy plastyki dwudziestego wieku. Wejście w ten intymny świat daje szanse nie tylko estetycznej, ale i intelektualnej przygody. Stworzenie zamkniętej sfery, w której mogą istnieć różne przedmioty, złączone w coś na kształt zbioru, wytwarza przestrzeń uprzywilejowaną, dla skupienia i obserwacji. Odnotowujemy nowe wykorzystanie przedmiotów mających określone funkcje. Uczestniczymy w grze zmiennych punktów widzenia. Odczytujemy obraz innej rzeczywistości, w której natura obecna jest tylko pośrednio.

W Kolekcji Sztuki Współczesnej prezentujemy dokumentację z opisanych powyżej wydarzeń.