O Kolekcji

Kolekcja Sztuki Współczesnej jest spacerem po ruchomych obrazach (często z towarzyszeniem dźwięków) stworzonych przez artystów i artystki z kraju i zagranicy, pewnym wyborem spośród dzieł sztuki współczesnej i jej tendencji, ale też bazą wiedzy, z której dowiemy się np. czym jest found footage albo medializm. Klucz i podstawowe kryterium wyboru stanowi audiowizualność, dlatego może się ona wydać bardzo nieklasyczna.

Trzonem Kolekcji jest zbiór filmów: wideo-artów, rejestracji performansów oraz dokumentów związanych z danym artystą lub artystką, zagadnieniem czy zjawiskiem. Nie jest on jednak zawieszony w próżni – poszczególne dzieła zostały osadzone w kontekście, który zapewniają opisy, biogramy artystów i artystek oraz alfabet, czyli autorski słownik pojęć związanych ze sztukami wizualnymi i performatywnymi. Oprócz tego w Kolekcji znajdziemy również programy edukacyjne i reportaże z wystaw, które pomogą poznać i zrozumieć współczesną aktywność artystyczną.

Sztukę – w kolekcji prezentowaną w formie materiału audiowizualnego – można odbierać na wielu poziomach: jako estetyczny, plastyczny obraz kształtujący wyobraźnię, jako abstrakcyjną czy konkretną narrację lub jako element zawierający tropy historii sztuki. Opisy i alfabet pomagają zwłaszcza w tym ostatnim zadaniu, ale nie chcemy ograniczać Kolekcji Sztuki Współczesnej tylko do niego. Przy każdym materiale audiowizualnym umieszczona została sugerowana kategoria wiekowa, jeśli więc nie ma nałożonych ograniczeń, zachęcamy do oglądania filmów z młodszymi widzami.

Sztuka i współczesność

Jak coś, co zdefiniowane jest w teraźniejszej egzystencji – współczesności – może być jednocześnie wpisane w historię? Wątpliwości Amelii Jones przy próbie określenia zjawiska sztuki współczesnej, w kontekście pytania o to, czym może być jej kolekcja, wydaje się nadal aktualne.

Za współczesność w sztuce przyjęło się uważać okres od 1945 roku do czasów obecnych, co już daje obraz różnorodności i problematyczności w ujęciu tematu. Zarówno przeszłość wpływa na rozumienie teraźniejszości, jak i przez pryzmat teraźniejszości inaczej patrzymy na historię; aktualny kontekst potrafi wydobyć dotychczas przemilczane fragmenty, z niedawnych marginesów uczynić coś istotnego, ale ma też moc wymazywania i zacierania. Ponowoczesność, z podważonymi hierarchicznymi i linearnymi matrycami podziału, nie wytycza już jednej głównej drogi, ale zaprasza na spacer po wielu pomniejszych ścieżkach przecinających się w niespodziewanych miejscach i prowadzących do równie zaskakujących możliwości. Każe rozglądać się i tropić powiązania z tańcem, filozofią, architekturą, odmiennymi kulturami i zjawiskami społecznymi. Nie chcemy tych ścieżek ograniczać.

Audiowizualność stanowi tu podstawowy klucz wyboru, w kolekcji znajdą się głównie materiały związane z filmem (wideoarty, rejestracje performansów). Nasze zainteresowania realizują się w trojaki sposób. Po pierwsze, interesują nas artyści i artystki „klasyczni”, których dokonania dla danych kierunków czy zjawisk nie mogą zostać pominięte. Po drugie, zależy nam na materiale wartościowym artystycznie, wizualnie czy po prostu ciekawym, dlatego chcemy prezentować również prace młodszego pokolenia. Wreszcie po trzecie, chcemy zwrócić uwagę na możliwe konteksty danych zjawisk w sztuce, stąd obecność dokumentów czy programów edukacyjnych. Chcemy, aby kolekcja była atrakcyjna zarówno dla tych, którzy sztukę znają – aby mogli w niej znaleźć swoje ulubione tematy, jak i dla osób, które chciałyby się o niej dopiero czegoś dowiedzieć.





Kolekcja Sztuki Współczesnej

Koncepcja kuratorska:
Zofia Maria Cielątkowska

Współpraca:
Katarzyna Iwańska, Julia Plawgo, Ewa Małgorzata Tatar, Aleksandra Jach

Redakcja NINATEKI