‹ wróć do całego alfabetu

opis materiału

Stoliki

Potoczna nazwa zespołów negocjacyjnych obradujących podczas Okrągłego Stołu. Rozmowy prowadzono w trzech głównych grupach.

Stolik ds. reform politycznych – to właśnie negocjatorzy tego zespołu mieli debatować na temat ceny, jaką za legalizację „Solidarności” zapłaci opozycja. Za zgodę na oficjalną działalność związku władze chciały, by strona solidarnościowa wzięła udział w częściowo tylko wolnych wyborach do sejmu. W protokole z obrad tego zespołu opracowano założenia ordynacji wyborczej. Współprzewodniczącymi stolika byli Bronisław Geremek i Janusz Reykowski.

Stolik ds. gospodarki i reform społecznych
– szukano tu rozwiązania najważniejszych spraw polskiej gospodarki. Debatowano na temat pożądanego kształtu polityki gospodarczej, kierunku reform, sytuacji górnictwa, indeksacji płac oraz decyzji w sprawie likwidacji Stoczni im. Lenina w Gdańsku. Zespołowi współprzewodniczyli profesor Witold Trzeciakowski i Władysław Baka, sekretarz Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Stolik ds. pluralizmu związkowego
– negocjatorzy zasiadający w tym zespole mieli za zadanie opracować szczegółowe zapisy dotyczące wprowadzenia w Polsce pluralizmu związkowego, w tym legalizacji „Solidarności”. Stolik miał trzech współprzewodniczących: Tadeusza Mazowieckiego, Aleksandra Kwaśniewskiego i Romualda Sosnkowskiego z Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. W prace zespołu zaangażowanych było wielu opozycjonistów oraz działaczy związkowych.