spektakl

Krawiec | Michał Kwieciński | fragment

Wideo, 2:35, reż. Michał Kwieciński, 1997 producent: Telewizja Polska

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

Demoniczny krojczy-filozof w wykonaniu Andrzeja Seweryna pokazuje, na czym w praktyce polega trzymanie władzy – Krawiec Sławomira Mrożka w reżyserii Michała Kwiecińskiego.

Majestatyczna postać przemierza dostojnie niekończące się korytarze pałacu. To prawdziwy władca tego świata – Krawiec. Mistrz elegancji i manipulacji z niezachwianą wiarą we własne siły pełni najważniejszą funkcję przy boku Ekscelencji, tego i każdego innego, zawsze. Krawiec jest doradcą oraz powiernikiem, dyskretnym i skutecznym. Dbając o projekty ubrań władcy, dba o jego pozycję, zewnętrzny wizerunek, a tym samym wpływa na sposób, w jaki Ekscelencja będzie odbierany przez otoczenie i poddanych.

Krawiec nie niesie w sobie tak silnego ładunku absurdu i ironii, z którymi kojarzone były inne utwory Sławomira Mrożka. W sztuce odnaleźć można ślady konwencji XVIII-wiecznych powiastek filozoficznych. W czasie, gdy autor pisał Krawca, podejmował próby oderwania się od kontekstu polskiego. Tematem dramatów czynił zagrożenia zachodniej cywilizacji, którą obserwował i analizował jako przybysz z zewnątrz. Z Krawca uczynił przede wszystkim opowieść o manipulacji i walce o władzę.

Personalia
Obserwując Andrzeja Seweryna w przedstawieniu Michała Kwiecińskiego, chce się powiedzieć, że tytułowa rola została skrojona jak dla niego. Może dopisać ją do takich telewizyjnych kreacji jak Ryszard III Williama Shakespeare’a w przedstawieniu Feliksa Falka (1989) czy Molierowski Don Juan w inscenizacji Leszka Wosiewicza z 1996 roku. Buduje Krawca, dbając o najmniejszy szczegół. Mimika, sposób poruszania się, artykulacja – nic nie jest pozostawione przypadkowi. „Przed rutyną uratował mnie wyjazd do Francji – mówił aktor Katarzynie Janowskiej w „Przekroju”. – Wylądowałem w Paryżu w wieku trzydziestu czterech lat. Musiałem się uczyć nie tylko języka, ale i w pewnym sensie aktorstwa. Zderzyłem się z innym światem teatralnym, z innym sposobem pracy, innymi wymaganiami”. W czasie, kiedy Seweryn kręcił Teatr Telewizji, na co dzień występował na scenach Comédie-Française (jako trzeci obcokrajowiec w historii otrzymał angaż do zespołu) oraz w paryskim Théâtre de la Colline, gdzie za główną rolę w Trudnym człowieku Hugo von Hofmannsthala (1996) krytyka okrzyknęła go najlepszym aktorem sezonu.

Krawiec
stał się wydarzeniem nie tylko dzięki Sewerynowi. Uwagę przykuwała efektowna inscenizacja Michała Kwiecińskiego, z wysmakowaną scenografią Magdaleny Maciejewskiej i muzyką Bolesława Rawskiego. „Moje życie jest dowodem na to, że nie da się zniszczyć czyjejś pasji” – zdradził w jednym z wywiadów reżyser. Mówił też: „Zrobiłem dużo dobrych przedstawień, ale we własnych oczach nie odniosłem takiego sukcesu, który by mi kazał całkowicie oddać się reżyserowaniu”. Kwieciński (doktor nauk chemicznych) twórca kilkunastu telewizyjnych spektakli, od lat z powodzeniem produkuje filmy i seriale. Zajmował się m.in. produkcją Katynia i Tataraku Andrzeja Wajdy.

Głosy z widowni
Przedstawienie zebrało wiele nagród. Twórcy zostali wyróżnieni m.in. podczas Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (za reżyserię, scenografię, muzykę oraz zdjęcia). Jury nagrodziło także role Seweryna, Krzysztofa Globisza i Cezarego Kosińskiego.

Na marginesie
Mrożek napisał Krawca w 1964 roku. Trzymał tekst w szufladzie ponad dekadę. Niedługo po jego napisaniu, obserwując premierę i sukces Operetki Witolda Gombrowicza, odnosił się do swojego dramatu bardzo krytycznie.„Krawiec to sztuka ani błaha, ani nieudana” – oceniał utwór Konstanty Puzyna, rekomendując go w roku 1977 do druku w „Dialogu”. Uważał sztukę za najlepszy utwór Mrożka napisany pomiędzy Tangiem a Emigrantami

O reżyserze

Zdjęcie reżysera
fot. Fryta 73, Wikipedia Commons, CC BY SA

Michał Kwieciński

(ur. 1951) – doktor nauk chemicznych, scenarzysta, reżyser i producent filmowy, ukończył wydział reżyserii i dramatu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Okazjonalnie wystawia na scenie, m.in. w Warszawskiej Operze Kameralnej.

zobacz także

  • spektakl Wideo 1:21:30 Nigdy tu już nie powrócę | Tadeusz Kantor Tadeusz Kantor w swoim spektaklu przywołuje wspomnienia z czasu wojny, w tym powstałą w podziemiu inscenizację „Powrotu Odysa” Stanisława Wyspiańskiego, oraz spektakle Cricot 2. Wygłasza monologi Odysa, który uprzytamnia sobie niemożność powrotu do przeszłości i nieuchronność śmierci.
    spektakl Wideo 1:21:30 Nigdy tu już nie powrócę | Tadeusz Kantor Tadeusz Kantor w swoim spektaklu przywołuje wspomnienia z czasu wojny, w tym powstałą w podziemiu inscenizację „Powrotu Odysa” Stanisława Wyspiańskiego, oraz spektakle Cricot 2. Wygłasza monologi Odysa, który uprzytamnia sobie niemożność powrotu do przeszłości i nieuchronność śmierci.
  • spektakl Wideo 0:39 Ostatnia taśma | Antoni Libera | fragment Triumf aktorskiego kunsztu Tadeusza Łomnickiego w Ostatniej taśmie Samuela Becketta reżyserowanej przez Antoniego Liberę.
    spektakl Wideo 0:39 Ostatnia taśma | Antoni Libera | fragment Triumf aktorskiego kunsztu Tadeusza Łomnickiego w Ostatniej taśmie Samuela Becketta reżyserowanej przez Antoniego Liberę.
  • spektakl Wideo 3:27:01 (A)pollonia | Krzysztof Warlikowski Polifonia według Krzysztofa Warlikowskiego. Z wielu tekstów, na które składa się (A)pollonia, reżyser wydobył jedno, podstawowe pytanie o ofiarę, o jej sens i wymiar.
    spektakl Wideo 3:27:01 (A)pollonia | Krzysztof Warlikowski Polifonia według Krzysztofa Warlikowskiego. Z wielu tekstów, na które składa się (A)pollonia, reżyser wydobył jedno, podstawowe pytanie o ofiarę, o jej sens i wymiar.
  • słuchowisko Audio 1:33:11 Faust | Johann Wolfgang Goethe | 1/2 Radiowy Faust Johanna Wolfganga Goethego w reżyserii Waldemara Modestowicza odwołuje się do tradycji jarmarcznej. Świat realny i fantastyczny wirują jak w ruchomej szopce.
    słuchowisko Audio 1:33:11 Faust | Johann Wolfgang Goethe | 1/2 Radiowy Faust Johanna Wolfganga Goethego w reżyserii Waldemara Modestowicza odwołuje się do tradycji jarmarcznej. Świat realny i fantastyczny wirują jak w ruchomej szopce.
  • słuchowisko Audio 1:59:13 Wieczór Trzech Króli | William Shakespeare Słuchowisko według sztuki Williama Shakespeare’a w reżyserii Erwina Axera jest echem spektaklu, które inscenizator wystawił w warszawskim Teatrze Współczesnym.
    słuchowisko Audio 1:59:13 Wieczór Trzech Króli | William Shakespeare Słuchowisko według sztuki Williama Shakespeare’a w reżyserii Erwina Axera jest echem spektaklu, które inscenizator wystawił w warszawskim Teatrze Współczesnym.

podziel się wrażeniami