słuchowisko

Ferdydurke | Witold Gombrowicz | 1/3

Audio, 45:43, reż. Janusz Kukuła, 1989 producent: Polskie Radio

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

Adaptacja, która nie idzie na skróty. Janusz Kukuła rozpisuje Ferdydurke Witolda Gombrowicza na trzyczęściowe słuchowisko. Wprowadzając elementy muzyczne, bawi się formą.
Demaskacja napuszonej powagi, apoteoza niedojrzałości, ucieczka przed przyprawianą gębą – trzydziestoletni Józio zmaga się z otoczeniem, a przede wszystkim – z własnym „ja”. Powieść Gombrowicza to przecież kanoniczny tekst o kształtowaniu się osobowości, o tym, czy naprawdę można być sobą.

Personalia

Ferdydurke w radiowej odsłonie Janusza Kukuły jest przedstawieniem bez mała muzycznym. Muzyka nie pełni wyłącznie funkcji ilustracyjnej. Buduje groteskowy nastrój utworu (jako lejtmotyw pojawia się np. śpiewany fragment „Józiu, Józiu, ustabilizuj się…”). Jej autorem jest Marcin Błażewicz, w latach 1986–1998 pełniący obowiązki kierownika muzycznego Teatru Polskiego Radia. Jako Bohatera i narratora Ferdydurke słyszymy Piotra Fronczewskiego. Towarzyszą mu m.in. Bożena Dykiel, Agnieszka Pilaszewska, Wiesław Drzewicz, Wojciech Malajkat, Bronisław Pawlik. To jedno ze słuchowisk potwierdzających słowa Kukuły, że teatr radiowy to sztafeta pokoleń. „
Mimo oczywistych przemian technologicznych to jedno na zawsze pozostanie najważniejsze – artyści, którzy przychodzą do studia” – podkreśla reżyser. Słuchowisko ma prześmiewczy, lekki charakter, ale spore rozmiary. Składa się z trzech części. Trwa blisko dwie godziny i pięćdziesiąt minut.


ilustracja: ilustracja: Bob May, Flickr, CC BY NC SA

O reżyserze

Zdjęcie reżysera
fot. W. Kusiński/Polskie Radio

Janusz Kukuła

(ur. 1953) – reżyser radiowy, poeta, scenarzysta. Od lat 70. związany z Teatrem Polskiego Radia, dyrektor Teatru Polskiego Radia w latach 1992–2006 i od 2009 roku. Zrealizował m.in.: Ferdydurke wg Witolda Gombrowicza (1989), Złodzieja wg Wiesława Myśliwskiego (1999), Ostatnią taśmę Krappa Samuela Becketta (2000), Dziesięć pięter Cezarego Harasimowicza (2001), Królową i Szekspira według dramatu Esther Vilar (2014).

zobacz także

  • spektakl Wideo 1:28:09 Auslöschung / Wymazywanie | Krystian Lupa | 1/4 Auslöschung/Wymazywanie Krystiana Lupy wg powieści Thomasa Bernharda miało za temat (nie jedyny) niedokonaną próbę rozliczenia się Austrii z poparcia dla Hitlera… a wpisało się w dyskutowaną w chwili premiery sprawę Jedwabnego.
    spektakl Wideo 1:28:09 Auslöschung / Wymazywanie | Krystian Lupa | 1/4 Auslöschung/Wymazywanie Krystiana Lupy wg powieści Thomasa Bernharda miało za temat (nie jedyny) niedokonaną próbę rozliczenia się Austrii z poparcia dla Hitlera… a wpisało się w dyskutowaną w chwili premiery sprawę Jedwabnego.
  • słuchowisko Audio 1:04:51 Król Edyp | Sofokles W ujęciu Tadeusza Byrskiego dramat Sofoklesa ma tragiczną moc, nie będąc przy tym przedstawieniem koturnowym.
    słuchowisko Audio 1:04:51 Król Edyp | Sofokles W ujęciu Tadeusza Byrskiego dramat Sofoklesa ma tragiczną moc, nie będąc przy tym przedstawieniem koturnowym.
  • spektakl Wideo 3:27:01 (A)pollonia | Krzysztof Warlikowski Polifonia według Krzysztofa Warlikowskiego. Z wielu tekstów, na które składa się (A)pollonia, reżyser wydobył jedno, podstawowe pytanie o ofiarę, o jej sens i wymiar.
    spektakl Wideo 3:27:01 (A)pollonia | Krzysztof Warlikowski Polifonia według Krzysztofa Warlikowskiego. Z wielu tekstów, na które składa się (A)pollonia, reżyser wydobył jedno, podstawowe pytanie o ofiarę, o jej sens i wymiar.
  • słuchowisko Audio 1:16:14 Faust | Johann Wolfgang Goethe | 2/2 Radiowy Faust Johanna Wolfganga Goethego w reżyserii Waldemara Modestowicza odwołuje się do tradycji jarmarcznej. Świat realny i fantastyczny wirują jak w ruchomej szopce.
    słuchowisko Audio 1:16:14 Faust | Johann Wolfgang Goethe | 2/2 Radiowy Faust Johanna Wolfganga Goethego w reżyserii Waldemara Modestowicza odwołuje się do tradycji jarmarcznej. Świat realny i fantastyczny wirują jak w ruchomej szopce.
  • reportaż Wideo 1:00:07 Gdzie są niegdysiejsze śniegi… reportaż ze spektaklu | Andrzej Sapija Tadeusz Kantor w Warszawie – przy okazji pokazu Gdzie są niegdysiejsze śniegi oprowadza po wystawie awangardystów z najbliższego otoczenia Teatru Cricot 2.
    reportaż Wideo 1:00:07 Gdzie są niegdysiejsze śniegi… reportaż ze spektaklu | Andrzej Sapija Tadeusz Kantor w Warszawie – przy okazji pokazu Gdzie są niegdysiejsze śniegi oprowadza po wystawie awangardystów z najbliższego otoczenia Teatru Cricot 2.

podziel się wrażeniami