słuchowisko

Ferdydurke | Witold Gombrowicz | 1/3

Audio, 45:43, reż. Janusz Kukuła, 1989 producent: Polskie Radio

szczegóły materiału

twórcy i obsada

Opis

Adaptacja, która nie idzie na skróty. Janusz Kukuła rozpisuje Ferdydurke Witolda Gombrowicza na trzyczęściowe słuchowisko. Wprowadzając elementy muzyczne, bawi się formą.
Demaskacja napuszonej powagi, apoteoza niedojrzałości, ucieczka przed przyprawianą gębą – trzydziestoletni Józio zmaga się z otoczeniem, a przede wszystkim – z własnym „ja”. Powieść Gombrowicza to przecież kanoniczny tekst o kształtowaniu się osobowości, o tym, czy naprawdę można być sobą.

Personalia

Ferdydurke w radiowej odsłonie Janusza Kukuły jest przedstawieniem bez mała muzycznym. Muzyka nie pełni wyłącznie funkcji ilustracyjnej. Buduje groteskowy nastrój utworu (jako lejtmotyw pojawia się np. śpiewany fragment „Józiu, Józiu, ustabilizuj się…”). Jej autorem jest Marcin Błażewicz, w latach 1986–1998 pełniący obowiązki kierownika muzycznego Teatru Polskiego Radia. Jako Bohatera i narratora Ferdydurke słyszymy Piotra Fronczewskiego. Towarzyszą mu m.in. Bożena Dykiel, Agnieszka Pilaszewska, Wiesław Drzewicz, Wojciech Malajkat, Bronisław Pawlik. To jedno ze słuchowisk potwierdzających słowa Kukuły, że teatr radiowy to sztafeta pokoleń. „
Mimo oczywistych przemian technologicznych to jedno na zawsze pozostanie najważniejsze – artyści, którzy przychodzą do studia” – podkreśla reżyser. Słuchowisko ma prześmiewczy, lekki charakter, ale spore rozmiary. Składa się z trzech części. Trwa blisko dwie godziny i pięćdziesiąt minut.


ilustracja: ilustracja: Bob May, Flickr, CC BY NC SA

O reżyserze

Zdjęcie reżysera
fot. W. Kusiński/Polskie Radio

Janusz Kukuła

(ur. 1953) – reżyser radiowy, poeta, scenarzysta. Od lat 70. związany z Teatrem Polskiego Radia, dyrektor Teatru Polskiego Radia w latach 1992–2006 i od 2009 roku. Zrealizował m.in.: Ferdydurke wg Witolda Gombrowicza (1989), Złodzieja wg Wiesława Myśliwskiego (1999), Ostatnią taśmę Krappa Samuela Becketta (2000), Dziesięć pięter Cezarego Harasimowicza (2001), Królową i Szekspira według dramatu Esther Vilar (2014).

zobacz także

  • spektakl Wideo 1:13:06 W małym dworku | Zygmunt Hübner Jak wystawiać Witkacego? „Po bożemu” – radził Konstanty Puzyna. Tak zrobi Zygmunt Hübner i w jego „W małym dworku“ dziwność sama się objawia.
    spektakl Wideo 1:13:06 W małym dworku | Zygmunt Hübner Jak wystawiać Witkacego? „Po bożemu” – radził Konstanty Puzyna. Tak zrobi Zygmunt Hübner i w jego „W małym dworku“ dziwność sama się objawia.
  • spektakl Wideo 1:21:30 Nigdy tu już nie powrócę | Tadeusz Kantor Tadeusz Kantor w swoim spektaklu przywołuje wspomnienia z czasu wojny, w tym powstałą w podziemiu inscenizację „Powrotu Odysa” Stanisława Wyspiańskiego, oraz spektakle Cricot 2. Wygłasza monologi Odysa, który uprzytamnia sobie niemożność powrotu do przeszłości i nieuchronność śmierci.
    spektakl Wideo 1:21:30 Nigdy tu już nie powrócę | Tadeusz Kantor Tadeusz Kantor w swoim spektaklu przywołuje wspomnienia z czasu wojny, w tym powstałą w podziemiu inscenizację „Powrotu Odysa” Stanisława Wyspiańskiego, oraz spektakle Cricot 2. Wygłasza monologi Odysa, który uprzytamnia sobie niemożność powrotu do przeszłości i nieuchronność śmierci.
  • spektakl Wideo 2:01 Miłość na Krymie | Erwin Axer | fragment W Miłości na Krymie Sławomir Mrożek pisał o historii wielkiego kraju, ale reżyser, Erwin Axer, znalazł dla tej opowieści kameralną formę, a Zbigniew Zapasiewicz kolejną okazję, żeby pokazać aktorską klasę.
    spektakl Wideo 2:01 Miłość na Krymie | Erwin Axer | fragment W Miłości na Krymie Sławomir Mrożek pisał o historii wielkiego kraju, ale reżyser, Erwin Axer, znalazł dla tej opowieści kameralną formę, a Zbigniew Zapasiewicz kolejną okazję, żeby pokazać aktorską klasę.
  • słuchowisko Audio 1:33:57 Niemcy | Leon Kruczkowski Niemcy Leona Kruczkowskiego w reżyserii Jerzego Rakowieckiego – próba polemiki ze złowrogim stereotypem utrwalonym po II wojnie światowej.
    słuchowisko Audio 1:33:57 Niemcy | Leon Kruczkowski Niemcy Leona Kruczkowskiego w reżyserii Jerzego Rakowieckiego – próba polemiki ze złowrogim stereotypem utrwalonym po II wojnie światowej.
  • słuchowisko Audio 30:18 Ślub | Witold Gombrowicz | 1/2 Słuchowisko w reżyserii Waldemara Modestowicza stanowi dowód na to, że „teatr wyobraźni” jest formą, która bardzo dobrze radzi sobie z meandrami dramaturgii Witolda Gombrowicza.
    słuchowisko Audio 30:18 Ślub | Witold Gombrowicz | 1/2 Słuchowisko w reżyserii Waldemara Modestowicza stanowi dowód na to, że „teatr wyobraźni” jest formą, która bardzo dobrze radzi sobie z meandrami dramaturgii Witolda Gombrowicza.

podziel się wrażeniami